Scroll down to read in English
Orhan Pamuk'un en güzel romanlarından Yeni Hayat'a ithafen söylemek isterim: "Bir gün bir blog açtım ve hayatım değişti".
İşte bugün o blogun birinci yıldönümü. İlk yazımı 3 Nisan 2012 tarihinde yazmışım. O gün, o ilk yazıyı yazarken blogun bu noktaya geleceğini öngörüyor muydum? Hayır! Kesinlikle hayır! Ama suya attığım taş, suyun ortasına düştü ve halkalar yayarak ilerledi ve bir sürü insana temas etti. Bu blog nedeniyle hayatımdan çıkan insanlar oldu, hayatıma girenler olduğu kadar. Kimileri el sallayıp geçtiler, kimileri hiç çıkmamacasına yerleştiler.
Biliyorum, en güzel blog bu değil, en başarılı blog da bu değil. Temasından, yazı karakterine, içinde verilen bilgilerden üsluba, pek çok hata var. Fotoğraflar hayalimdeki gibi güzel olmuyor bazen, renkler tam çıkmıyor. Kimi postlar acele acele hazırlanıyor bir dostla içilecek bir fincan çaya yetişmek isterken. Ama her gün yeni bir şey öğrenmeye, öğrendiklerimi aktarmaya, paylaşmaya gayret ediyorum. Çünkü biliyorum ki paylaştıkça güzelleşiyor, paylaştıkça çoğalıyor insan.
Bu süreçte yanımda olduğunuz, yazmadığım zamanlarda bile desteğinizi, selamınızı, maillerinizi, mektuplarınızı eksik etmediğiniz için teşekkür ederim.
Sevgiler,
Zeynep Duygusaldivit
CONTINUE to READ in ENGLISH
Referring to Orhan Pamuk's book New Life, I would like to say "One day, I star writing a blog and my whole life has changed"
And this day is the first anniversary of this blog. I wrote my first post on April 3, 2012. Did I foresee that this blog will change my life that much? No, absolutely not! But the pebble dropped on the water started creating circles which touched a lot of people. There have been people who got out of my life because of this blog, and the ones who entered as well. Some just passed by waving his/her hand and some settled.
I know, this is neither the best blog nor the most successful one. There are a lot of mistakes on this blog starting from its theme, to fonts, information to style. Photos are never as good as I imagined. Generally I cannot reflect the colors as it should be. Sometimes I rush to prepare my blog in order to catch a friend to have a cup of tea together. But I try learning something new everyday and conveying and sharing them. Because I know, a person can get better as he/she shares.
I want to thank you all for being with me in all this period, supporting me with your comments, e-mails, snail mails even in the times that I don't regularly write.
Loves,
Zeynep Emotionalpen